Έφυγε από την ζωή η Σταυρούλα Χαντζή.

 Έφυγε από την ζωή, χθες η Σταυρούλα Χαντζή, χήρα του Αγροφύλακα Δημήτρη Χαντζή. Η εξόδιος ακολουθία θα γίνει αύριο 30-3-2021 και ώρα 13:00 μ.μ. στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής στο Στρογγυλοβούνι.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά της.

Γιορτάζουμε το χθεσινό ηρωικό χθες, με το αύριον “ούκ έσσεται άμεινον...”!

Θεόδωρου Βρυζάκη: "Η Έξοδος του Μεσολογγίου"

Σήμερα γιορτάζουμε τα 200 χρόνια που πέρασαν από την Επανάσταση του 1821,  αλλά ο ελληνικός λαός δίνει την εντύπωση ότι είναι  ακόμη μέχρι και σήμερα πολιορκημένο, δεσμώτης των αδυναμιών του. Που προσπαθεί να σηκώσει το ανάστημα του, αλλά δεν μπορεί δεν είχε την τύχη να έχει  κυβερνήτες για να τον κυβερνήσουν, όπως έλεγε με μελαγχολία ο Μακρυγιάννης. Που κάθε μέρα βυθίζεται στο σκοτάδι που δημιουργούν εχθροί εντός των τειχών. Που “ξεπουλιάζουν” το έθνος σαν την κότα και συνεπαίρνει ο άνεμος τα πούπουλα, όπως πρόβλεπε ο Διονύσιος Σολωμός. Αλλά το αύριον ουκ έσσεται άμεινον, όπως έλεγε...

Από αδιαφορία των αρμοδίων δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμα θέατρο στις αρχαίες πόλεις του Δήμου Ξηρομέρου!

Δεν είχαν οι αρχαίες πόλεις θέατρο διότι οι κάτοικοί τους δεν διασκέδαζαν και οι άρχοντες δεν τους ενημέρωναν με συναθροίσεις σε αυτά ή η αδιαφορία των αρμοδίων τα αφήνει επί αιώνες καταγωνιασμένα βαθιά στην ξηρομερίτικη γη;

Τα πέντε εντυπωσιακά θέατρα της Αιτωλοακαρνανίας (Πλευρώνας, Καλυδώνας, Οινιάδων, Μακύνειας, Στράτου) που το καθένα έχει και κάτι μοναδικό!Επίσης, στη φωτογραφία απεικονίζεται και το αρχαίο θέατρο της Θουρίας στη περιοχή της Μεσσήνης! Ύστερα από είκοσι χρόνια εντατικής και συστηματικής προσπάθειας η αρχαιολόγος Ξένη Αραπογιάννη το αποκάλυψε! Κάπως έτσι καταχωνιασμένο στο έδαφος δεκάδων αιώνων είναι και το αρχαίο θέατρο της Παλαιομάνινας που αναζητά το φως του, αλλά…

Ο Δήμος Ξηρομέρου δεν είναι στην ... Αιτωλοακαρνανία!!!

Στη διαδικτυακή σελίδα του υπουργείου Πολιτισμού παρουσιάζονται μερικές επιλεκτικές πρωτοβουλίες για ανάδειξη και αξιοποίηση μνημείων του Νομού, αλλά δεν υπάρχει καμία αναφορά στις απέραντες επιβλητικές καστροπολιτείες του Δήμου Ξηρομέρου, οι οποίες απειλούνται με εξαφάνιση μαζί με το μοναδικό στα Βαλκάνια Βελανιδόδασος της Μάνινας...

Σε λίγο, αντί για τα ιδιαίτερα εντυπωσιακά ανάγλυφα που φιλοτέχνησε ο γλύπτης Λύσιππος στην αρχαία Αλυζία, θα αντικρύζουμε μόνο τον βράχο, καθώς με το πέρασμα του χρόνου τα ανάγλυφα...χάνονται!
Πηγή φωτογραφίας: Lampros Siadimas

Εντυπωσιακές οχυρώσεις δεν είναι ένας σωρός από… «πέτρες»!

Εκπλήσσουν για την επιλογή της θέσης, την αμυντική αρχιτεκτονική και τη σημασία που έδιναν οι άρχοντες των πόλεων για ενίσχυση της δύναμης και τους κύρους της πόλης-κράτους.

Στη φωτογραφία απεικονίζονται η ακρόπολη της αρχαίας Πλευρώνας με θέα τις αλυκές του Μεσολογγίου. Επιπλέον, ο τετράγωνος πύργος της Αρχαίας Αλυζίας, η πύλη στην αρχαία Στράτο και η επιβλητική Αυλόπορτα στο χωριό της Παλαιομάνινας. Επίσης στις αρχαίες Οινιάδες δεσπόζουν ο «κοκκινόπυργος», σωζόμενου ύψους 10,90 μ., και η λοξή τοξωτή πύλη, η αποκαλούμενη «αυλόπορτα» καθώς και τα ερείπια ενός δεύτερου επίσης μεγάλου σε μέγεθος και λοξού στην κάτοψη πύργου που την προστατεύει καθώς και τα ερείπια της αρχαίας Παλαίρου βρίσκονται στο βορειοδυτικό άκρο της Ακαρνανίας.

Εντυπωσιακοί θολωτοί μηκυναϊκοί τάφοι εν... τάφω!!!

Ο  μεγαλύτερος  θολωτός τάφος της Ελλάδοςστην περιοχή της Μήλας στην Παλαιομάνινα είναι επί δεκαετίες επιχωματισμένος και σκεπασμένος με δέντρα και θάμνους, όπως κι άλλοι, ενώ το ιδιαίτερης σημασίας Ηρώο της Καλυδώνας καθώς και οι κιβωτιόσχημοι τάφοι αντιμετωπίζονται σαν να μην έχουν κανένα επιστημονικό ενδιαφέρον ...

Το ψηφιδωτό που απεικονίζει την κάθοδο της Περσεφόνης στον Άδη που αποκαλύφθηκε στον τύμβο Καστά στην Αμφίπολη. Οι θολωτοί τάφοι στην αρχαία Στράτο εγκαταλελειμμένος όπως και ο επιχωματισμένος ο μεγαλύτερος τάφος στην Ελλάδα στη Θέση Μήλα στην Παλαιομάνινα. Το εντυπωσιακό Ηρώο της Καλυδώνας, οι τάφοι στην περιοχή Ρηγαίικα πλησίον του Μεσολογγίου  και οι τρεις θολωτοί μυκηναικοί τάφοι στον Άγιο Ηλιά Ιθωρίας.

Οι άθλοι του Ηρακλή, αλλά και των ... Νεοελλήνων στον ... ναό του στα Βλυζιανιά Ξηρομέρου!

Το έντονο  στίγμα του Καδμογέννητου στη Γη των Αιτωλών και των Ακαρνάνων με τη Δηιάνειρα, τον Αχελώο, τον Κένταυρο Νέσσο και τους ... αρχαιοκαπήλους στην περιοχή μας

O Hρακλής παλεύει με την θεότητα των ποταμών, τον Αχελώο για χάρη της Διειάνηρας. Ο Αχελώος, βλέποντας ότι θα νικηθεί, χρησιμοποιεί τις θεϊκές του δυνάμεις και μεταμορφώνεται πρώτα σε όφη και μετά ταύρο και ξεφεύγει.

Noël Coypel 667-1669 circa, oil on canvas, Palais des Beaux-Arts de Lille.

Το Ηρωικό Πόστο

Ο κλοιός γύρω από την πόλη είχε γίνει ασφυκτικός. Οι βομβαρδισμοί είναι αδιάκοποι και ανηλεείς. Στις ντάπιες οι άντρες σφυροκοπάνε τον εχθρό ανελέητα. Οι άντρες. Αυτοί οι άντρες του Μισολογγιού, πλασμένοι λες από ατσάλι. Το ανθρώπινο σώμα δε χωράει το μεγαλείο των ψυχών αυτών των ανδρών. Άντρες που μένουν άγρυπνοι και ζουν την απόλυτη, την πραγματική Ελευθερία. Άντρες που αντιστέκονται στα όρνεα που τόλμησαν να πατήσουν τη γη του Λεωνίδα. Άντρες που προτιμούν τον θάνατο από την ατίμωση. Άντρες που δε σκιάζονται ούτε από τις ορδές του αιμοβόρου τυράννου, μα ούτε κι από αυτήν την καταραμένη πείνα. Άντρες κάθε ηλικίας και κάθε γένους. Άντρες ήσαν οι γυναίκες. Άντρες ήσαν και τα παιδιά και τα μωρά. Ένας τέτοιος άντρας ετών δύο και μισό, στέκεται στη μεγάλη ντάπια. Είναι η στιγμή που οι κανίβαλοι του Ιμπραήμ απλώνουν ξεδιάντροπα το μαύρο πέπλο του θανάτου στο ηρωικό Μισολόγγι. Βρίσκεται για μέρες πάνω στους προμαχώνες. Το πρόσωπό του είναι θολό μα το βλέμμα του ξάστερο. Είναι το βλέμμα ενός γνησίου υπερασπιστή της γης του Λεωνίδα. Το παιδί κάθεται ακούραστο πλάι στο κανόνι και βοηθά τον πατέρα του στο γιόμισμα και άναμμα αυτού που με το φως του σκορπάει μακριά το σκοτάδι του ολέθρου και του θανάτου. Κρατάει αναμμένο το φυτίλι και με ένα νεύμα του πατέρα του το πλησιάζει στη μπαρούτη. Κάθε φορά κοιτάει στα μάτια τον πατέρα του και κάθε φορά ανυπομονεί ναι δει αυτό το νεύμα. Κάποτε κάποιοι το πήραν από κει. Όχι. Όχι μακριά από τον πατέρα μου. Όχι μακριά από το κανόνι μας. Το δύστυχο δεν είχε αντιληφθεί ότι ο πατέρας του δεν υπήρχε πια. Ο ανελέητος θάνατος τον είχε χτυπήσει. Το παιδί κατάφερε να διασωθεί κατά την Έξοδο και κατέφυγε πρόσφυγας στην Πάτρα. Χρόνια αργότερα, διατηρούσε όχι μόνο την ακοή του - παρά τον συνεχή ορυμαγό είκοσι κανονιών δίπλα στα τρυφερά αυτιά του - αλλά και ξεκάθαρη ανάμνηση της ημέρες που το απέσπασαν από το ηρωικό πόστο του. Αυτό το παιδί, λοιπόν, μωρό ετών δύο και μισό ήταν ένας άντρας. Ένας άντρας που γεννήθηκε από Ήρωες και πήρε παραδοσιακά και το ίδιο τον τίτλο αυτόν να το ακολουθεί στους αιώνες. Ελλάδα.

Κείμενο: Μωραΐτες εν Χορώ

Μόνο ... “σκουπίστε, καθαρίστε και τελειώστε” και μάλιστα με ... παλιά ... “ωραία” φωτογραφία!

Στη φωτογραφία διακρίνονται η παραποτάμια πύλη στο χωριό της Παλαιομάνινας, τα αρχαία Κόροντα στο χωριό Χρυσοβίτσα, τα ανάγλυφα της αρχαία Αλυζίας και ο ναός του Καραού Διός στον Αστακό!

Μερικές μελαγχολικές διαπιστώσεις από τη συνέντευξη της προϊσταμένης της Εφορείας Αρχαιοτήτων Αιτωλοκαρνανίας και Λευκάδος κυρίας Ολυμπίας Βικάτου, η οποία, ενώ παρουσίασε αναλυτικά προσπάθειες για άλλες περιοχές,  δεν ανάφερε καμία σχεδόν πρωτοβουλία ή ενδιαφέρον για τους αρχαιολογικούς χώρους στο μοναχικό Ξηρόμερο!

«Η ώρα ήλθεν, ώ άνδρες Έλληνες!»

Η τρισένδοξη ελληνική φυλή, η γεννήτρα κάθε υψηλού και ωραίου που λάμπρυνε το σύμπαν με τα φωτεινότερα προϊόντα του πνεύματος, το μεγάλο καύχημα του παγκόσμιου πολιτισμού, η ένδοξη γη του Λεωνίδα και του Μεγάλου Αλεξάνδρου σφαδάζει κάτω από το πέλμα του σκληρότερου δεσποτισμού. Η γλυκειά Ελλάδα ποδοπατείται από τον αγριότερο και αιμοσταγέστερο κατακτητή. Το μιαρό χνώτο του μολύνει τον λαό που τόσο κάλλος προσέφερε στο παγκόσμιο γίγνεσθαι. Φωτιά και στάχτη, καπνός και σίδερο ρημάζουν τη μαρτυρική και ιερή γη των μεγάλων ιδεών και των μεγάλων άθλων. Ο Έλληνας γίνεται ραγιάς. Ον ευτελές, ον μηδαμινό. Οι ασεβέστατοι σαρικοφόροι του Ισλάμ εξουσιάζουν το σπίτι, τη γυναίκα και τα παιδιά του. Ποτάμια τα δάκρυα και ωκεανοί τα αίματα. Μάρτυρες της Πίστης και της Πατρίδας, οι ανδρείοι Έλληνες αποκεφαλίζονται από τον αιμοδιψή τύραννο. Αλλά η Πίστη δεν χάνεται. Η Πίστη στη θρησκεία, στην παράδοση, στους θρύλους, στην γενιά του. Σπουδαίοι και άσημοι, τρανοί και μικροί, πλούσιοι και πένητες, ενώνονται με ενθουσιασμό, σχηματίζουν φάλαγγες εθνικές και κινούνται δριμείς με ένα κοινό φρόνημα, να κατακρεμνιστεί η ημισέληνος από τους ελληνικούς ουρανούς για να υψωθεί περήφανο και πάλι το σημείο με το οποίο πάντοτε πορευόμαστε, αυτό του Σταυρού. Με τον τρανό και ρηξικέλευθο όρκο «Λευτεριά ή θάνατος» να αντιλαλεί στα ψηλά κι απάτητα βουνά, στα λημέρια των σταυραετών, στα τραχιά κονάκια των αδέσμευτων κλεφτών, η Ελλάδα βαδίζει και πάλι προς το φως. «Λευτεριά ή θάνατος». Πόσο γλυκός, πόσο χαρμόσυνος και πόσο υποσχόμενος ο όρκος αυτός. Ένας όρκος που αντηχεί ρυθμικά στις καρδιές των Αγωνιστών και συγκλονίζει σύγκορμα όλον τον ελληνισμό. Οι τάφοι των παλιών ηρώων ανοίγουν για να γεμίσουν με νέους που βγάζουν από τα κόκκαλά τους την Ελευθερία. Το χώμα πίνει λαίμαργο της λευτεριάς το τίμημα. Από την ανυπότακτη κραυγή της Δέσπως «Σκλάβες Τουρκών μη ζήσουμε! Παιδιά μαζί μ’ ελάτε!» μέχρι την ένθερμη προσταγή του πρίγκηπα Αλεξάνδρου Υψηλάντη «Εις τα όπλα λοιπόν, φίλοι, η Πατρίς μας προσκαλεί!» και το ηρωικό «Τα κλειδιά της πόλης βρίσκονται στις μπούκες των κανονιών» των Θερμοπυλομάχων του Μισολογγιού, η Ελλάδα συνθέτει την μεγαλύτερη εποποιΐα της Ιστορίας της, γεμάτη με αίμα, φρίκη και περηφάνια. Οι μεγάλοι ευεργέτες σε εκείνη την τιτανομαχία του Έθνους δεν ήταν μόνο οι άρχοντες, ή οι προύχοντες, ή οι έχοντες τα χρυσά ρούβλια. Ήσαν επί το πλείστον και κυρίως κάποιοι Μποτσαραίοι από το απάτητο το Σούλι, ο Καραϊσκάκης ο αθυρόστομος γιος μιας καλόγριας, ο Γέρος Κολοκοτρώνης, εκείνος ο Νικηταράς ο ξάδερφός του, ένας τσαγκάρης από την Πάτρα ονόματι Καρατζάς, ο Γιάννης του παπά και άλλα ονόματα άσημα και άγνωστα που πολέμησαν για να γίνουν τρανά και να αντηχούν στους αιώνες το μεγαλείο της ελληνικής φυλής. Ζήτω η Ελληνική Ψυχή! Ζήτω το Έθνος των Ελλήνων!

Κείμενο: Μωραΐτες εν Χορώ

Ο “εγγραμματισμός” με ξένα γράμματα και “στολίδια” της βλάχικης “γλώσσας” γίνεται ταυτόχρονα με την επιδίωξη για χωριστό “Εθνους Βλάχων”!!!

 

Ψάχνουν για  μειονότητες και καταγγέλλουν τις ελληνικές κυβερνήσεις  Ελλάδα που δεν τις αναγνωρίζουν με πάνοπλα και χρηματοδοτούμενα ορμητήρια “Κέντρα” και “Εταιρείες Μελετών” που έχουν ως μέλη φανατικούς θεωρητικούς και “πονόψυχους” για τις “μειονότητες” καθηγητές πανεπιστημίων και επιστήμονες, που διοργανώνουν συνέδρια , εκδίδουν βιβλία και καταγγέλλουν τη χώρα μας δημοσίως διότι:

-”Υιοθετεί  αφομοιωτικές πρακτικές που, στοχεύουν στην ενοχλητική γι΄ αυτούς  γλωσσική ομοιογένεια, επιβάλλοντας άμεσα ή έμμεσα το ελληνόγλωσσο στερεότυπο”!!

ΥΠΟΠΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΑ «ΒΛΑΧΙΚΑ»!

 

Ποιοι, πώς και γιατί θέλουν να επιβάλλουν μειονότητα Βλάχων στην Ελλάδα

- Η χρήση της Λατινικής για τον εγγραμματισμό της Βλάχικης Γλώσσας ανησυχεί τους θεσμικούς φορείς του Βλάχικου Ελληνισμού

- Αποκαλυπτικό άρθρο της Εκπαιδευτικού Λίτσας Αναστασίου και του Υποστρατήγου ε.α. Μιλτιάδη Πιτούλη