Με λαμπρότητα γιορτάστηκε η Ανάσταση στο χωριό μας.

Το χαρμόσυνο νέο της Ανάστασης του Ιησού γιορτάστηκε στο χωριό μας και έτσι σε κλίμα κατάνυξης και χαράς οι συγχωριάνοι ευχήθηκαν Χριστός Ανέστη. Το πρωί οι συγχωριανοί μας τήρησαν τις παραδόσεις με το σούβλισμα του οβελία.

Η περιφορά του Επιταφίου στο χωριό μας

Την Μεγαλη Παρασκευή το βράδυ έγινε η περιφορά του Επιταφίου στο χωριό μας στον Ιερό Ναό Ζωοδόχου Πηγής. Ο όμορφος στολισμός του επιταφίου έγινε από τις γυναίκες του χωριού.

Καλό Πάσχα

Ο πολιτιστικός σύλλογος των απανταχού Στρογγυλοβουνιτών << Το Ψηλοβράχι>> σας εύχεται Καλό Πάσχα και Καλή Ανάσταση!

Ο Αχελώος «Ρέου» και οι μύθοι

Όλοι οι θρύλοι που διατηρήθηκαν κατά τη μακραίωνη πορεία του Ελληνισμού επιβεβαιώνονται από την πραγματικότητα στην Παλαιομάνινα

Γράφει ο Γιώργος Π. Μπαμπάνης

Στην Παλαιομάνινα και στην ευρύτερη περιοχή, τη Μάνινα, κυριαρχούν επί εκατοντάδες χρόνια μύθοι, θρύλοι, παραδόσεις, ενώ έχει γίνει και «θέατρο τραγωδιών» , των οποίων το τέλος όλων σηματοδοτείται, όπως και στις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, από «κάθαρση» με την παρέμβαση της «Θείας Δίκης».  Όλοι αυτοί οι μύθοι και οι θρύλοι όχι μόνο διατηρήθηκαν σε όλη τη μακραίωνη ιστορία του Ελληνισμού, αλλά ξεσήκωσαν και τη φαντασία του ελληνικού λαού σε τέτοιο σημείο που στην περιοχή της Μήλας ή της Μάνινας οι κάτοικοι έπλασαν πλήθος παραδόσεις, οι οποίες όλες σχεδόν είχαν ως πυρήνα τους θρύλους αυτούς, αλλά επηρεάζονταν σημαντικά από τα τοπωνύμια, τα αρχαία ονόματα ποταμών και αρχαίων τειχών και ακροπόλεων, τις σπηλιές, τον ορμητικό Αχελώο, την ιερή βελανιδιά του απέραντου δάσους της Μάνινας, τους αρχαίους τάφους και τα μυστήρια και τις  ερμηνείες για τους παράξενους γήλοφους (τούμπα ή τύμβοι)  με τις ψυχές, τους μυσταγωγικούς αρχαίους λιθόστρωτους δρόμους με τους νεκρούς και  τις επιβλητικές κεντρικές πύλες των αρχαίων τειχών.

Ο ποταμός Αχελώος

Ο παππούς μου Δημήτρης Στεργίου στο υπό έκδοση βιβλίο του υπό τον τίτλο «Οι αλαφροίσκιωτοι» αναφέρει στο αντίστοιχο κεφάλαιο για τους μύθους στην περιοχή τα ακόλουθα:

Το έθιμο του «Λαζάρου» στη Παλαιομάνινα, στο Στρογγυλοβούνι και στα άλλα Βλαχοχώρια.

 Γράφει ο Δημήτρης Στεργίου

Την παραμονή της γιορτής του Λαζάρου, στη Παλαιομάνινα και σε όλα τα Βλαχοχώρια, όλα σχεδόν τα παιδιά – μαθητές προετοιμάζονταν τα παλαιότερα χρόνια για το έθιμο του «Λαζάρου». Από τρία ξύλα (συνήθως καδρόνια) ίσου μήκους σχημάτιζαν ένα ισοσκελές περίπου τρίγωνο. Ύστερα, ένα μεγάλο ξύλο.. (συνήθως κι αυτό από καδρόνι) στο ύψος περίπου των παιδιών, έτεμνε τη βάση του τριγώνου αυτού...

Οι καλές και οι κακιές μόσιες: Ένα διδακτικό παραμύθι που στο χωριό μας είναι πραγματικότητα!

Πώς η καλή γριά ανταμείφθηκε για την καλοσύνη της από τους μήνες και πώς η κακή γριά τιμωρήθηκε για τη στριμάδα της

Γράφει ο Γιώργος Π. Μπαμπάνης

Τώρα που έχουν καλοσυνέψει οι μέρες, με τον χειμώνα να είναι πια πίσω μας και τον Μάρτη γδάρτη και κακό παλουκοκάφτη να μάς απειλεί λιγότερο πια, καθώς «τελειώνουν τα ψωμιά» του», διάβασα ένα διδακτικό παραμύθι για την Καλή και την Κακή γριά και ξαφνικά θυμήθηκα τα ίδια περίπου που έχει πει ο πατέρας μου για τη Μόσια (γριά) του χωριού μας.

Συγκεκριμένα στα χωριά μας προκειμένου να δικαιολογήσουν την κακή μέρα τη προσωποποιούσαν με την πιο στριμμένη γριά του χωριού. Αν η μέρα ήταν περίεργη  λέγανε:

Σαρανταήμερο μνημόσυνο του Λάζαρου Κωνσταντίνου.

Την Κυριακή 2 Απριλίου 2017 θα τελεστεί το σαρανταήμερο μνημόσυνο του Λάζαρου Κωνσταντίνου στον Ιερό ναό της Ζωοδόχου πηγής στο Στρογγυλοβούνι.

Η συμβολή των Ελληνόβλαχων της Ακαρνανίας στους Αγώνες του Έθνους μας.

Πολλοί  συμμετείχαν στην Ελληνική Επανάσταση και στην Ηρωική έξοδο του Μεσολογγίου και  με την αρετή της αυταπάρνησης και της αυτοθυσίας πολέμησαν μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός τους για την ελευθερία της πατρίδας

Γράφει ο Γιώργος Π. Μπαμπάνης

Λίγοι ίσως γνωρίζουν ότι ήταν μεγάλη η συμβολή και των Ελληνόβλαχων της Ακαρνανίας στους αγώνες του Έθνους μας. Ο παππούς μου Δημήτρης Στεργίου, μού έχει αναφέρει πολλές ιστορίες για τα κατορθώματα, τη λεβεντιά και κυρίως τη συμμετοχή των Βλάχων των χωριών αυτών στους αγώνες της Επανάστασης του 1821, τα οποία  είχαν διηγηθεί γέροντες Ελληνόβλαχοι της περιοχής αυτής. Όλοι σχεδόν οι γέροντες αυτοί είχαν ηλικία άνω των 95 χρονών και, συνεπώς, ήταν νωπή στη μνήμη τους η παράδοση τέτοιων ιστοριών από τους πατεράδες τους και τους παππούδες τους. Αν μάλιστα ληφθεί υπόψη ότι οι αναμνήσεις είναι πιο έντονες όσο περνάνε τα χρόνια μας, τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι ιστορίες αυτές ήταν όλες πραγματικές. Μερικές από τις ιστορίες αυτές τις είχε δημοσιεύσει και ο παππούς μου σε τοπικές εφημερίδες του Μεσολογγίου, όταν ακόμη ήταν μαθητής της Παλαμαικής Σχολής Μεσολογγίου το 1960 και το 1961.

Έφυγε από τη ζωή ο Λάζαρος Κωνσταντίνου

Έφυγε σε ηλικία  96 ετών ο Λάζαρος Κωνσταντίνου. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα 12/03/2017 στις 17:00 στον ιερό ναό Ζωοδόχου Πηγής .

Ο Σύλλογος εκφράζει τα θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

Βασίλης Νάκας : Ο μεγάλος Βλάχος ποιητής της Παλαιομάνινας

Αφιέρωμα στον πολυτάλαντο συντοπίτη  μας, που, αν  τον είχε γνωρίσει κάποιος μεγάλος  εκδότης εκείνης  της εποχής, ίσως τα ποιήματα του να είχαν γίνει σήμερα…best seller και να διεκδικούσε την ίδια θέση με τον Ελληνόβλαχο Κώστα Κρυστάλλη και τον σατιρικό ποιητή Γιώργο Σουρή

 Γράφει ο Γιώργος Π. Μπαμπάνης

Ήταν ημέρα Σάββατο,

στις 10 του Απρίλη,

που η οχιά περίμενε

 να φάει το Βασίλη

Στο δρόμο που επήγαινα

άκουσα φασαρία,

μού είπανε πως έφαγε

και την Αθανασία*.

Τώρα που θα γίνω καλά

το ΄χω να βγω παγάνα

και δεν θα αφήσω αντρογαλιά

και της οχιάς τη μάνα.

Xρόνια πολλά κυρ. Νίκο

Πάνε τρια χρόνια που ο σύλλογος Στρογγυλοβουνίου συμμετέχει στις Εορτές Εξόδου. Ένα μεγάλο βήμα για ένα μικρό (σε πληθυσμό αλλά μεγάλο σε ψυχή) χωριό. Πολλοί είναι οι αφανείς ήρωες που θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε για την συμπαράσταση τους, υλική και ψυχική. Ένας λοιπόν απ’ αυτούς είναι ο κ. Νίκος Πλακίδας. Ένας άνθρωπος με μεράκι, αγάπη για τη δουλειά του και την παράδοση μας, ένας άνθρωπος που απ’ την πρώτη στιγμή στάθηκε δίπλα μας και μας βοήθησε να βγάλουμε εις πέρας το όλο εγχείρημα, το οποίο ξεκίνησε από το μηδέν, και όπως λένε, κάθε αρχή και δύσκολη. Η δουλειά του προσεγμένη, λεπτή και ταυτόχρονα απαιτητική. Το έργο του αναγνωρισμένο σε Ελλάδα και εξωτερικό, οι στολές του σε κάθε γωνιά που βρίσκεται άνθρωπος που αγαπά την παράδοση. Οι φορεσιές του κοσμούν παρελάσεις, ταινίες ,παραδοσιακούς γάμους και ότι βάζει ο νου σου. Είχαμε την τιμή να κοσμούν και το σύλλογό μας όλα αυτά τα χρόνια και ελπίζουμε να συνεχίσουν για πολλά ακόμη. Του ευχόμαστε υγεία και όρεξη να δουλεύει πάντα με τον ίδιο ζήλο, όπως τον γνωρίσαμε την πρώτη φορά. 

1η Μαρτίου: Αρχαία πρωτοχρονιά και το βλάχικο έθιμο «Μάρτηδες» στην Ακαρνανία

Οι αρχαιοελληνικές ρίζες και ενός άλλου διδακτικότατου εθίμου των προγόνων μας με λεπτομέρειες όπως τις αναφέρει ο Πλούταρχος

 Γράφει ο Γιώργος Π. Μπαμπάνης

Την 1^η Μαρτίου, ξημερώματα, οι Ριμένες των χωριών μας έστριβαν κόκκινες και λευκές κλωστές με τις οποίες έδεναν κυρίως ο μεγάλο δάκτυλο του ποδιού («παλικάρου») και τα δάκτυλα και τους καρπούς των χεριών. Αυτές τις κλωστές τις έβγαζαν στο τέλος του μήνα ή όταν πρωτοέβλεπαν τα μάτια τους χελιδόνι ή πελαργό. Το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού το έδεναν για να αποφεύγονται τα χτυπήματα, μια και οι περισσότεροι την παλιά εποχή περπατούσαν χωρίς παπούτσια και, συνεπώς, το πρώτο δάκτυλο που χτυπούσε από τις πέτρες ήταν το «παλικάρου». Επίσης, τις υπόλοιπες κλωστές τις πέταγαν σε δέντρο  γκορτσιά (αγραπιδιά) για να τις βρουν τα πουλιά να κάνουν τις φωλιές τους καθώς ερχόταν η άνοιξη. Τότε έλεγαν τα ακόλουθα:

Μάρτσα, Κάρτσα,

τα κατσίκια έβγαλα

και τη ρόκα έγνεσα.