Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Μάϊος, 2018

Τα αρχαία θέατρα της Αιτωλοακαρνανίας

Εικόνα
Αφιέρωμα στα αρχαία θέατρα που κοσμούν το Νομό μας και αποτελούν σύμβολο ομορφιάς, πολιτισμού και παιδείας
Γράφει ο Γιώργος Π. Μπαμπάνης
Συχνάακούω ή διαβάζω για τα αρχαία θέατρα του Νομού Αιτωλοακαρνανίας, τα οποία έχει αποκαλύψει πριν από πολλάχρόνια ή πρόσφατα η αρχαιολογική σκαπάνη σε σημαντικές ή λιγότερο σημαντικές αντίστοιχεςαρχαίες πόλεις του Νομού μας, αλλάμε απογοήτευση διαπιστώνω ότι στη δική μας, την απέραντη αρχαία πόλη της Παλαιομάνινας με την επιβλητική ακρόπολη, τις εντυπωσιακές πύλες, τους αγέρωχους πύργους και τα ατέλειωτα κυκλώπεια τείχη που προκαλούν δέος, δεν έχει εντοπισθεί το αρχαίο θέατρο. Και πώς, άλλωστε,να αποκαλυφθεί ένα χωμένο στο έδαφος από τη χιονοστιβάδα αιώνων ένα θέατρο, όταν δεν διενεργούνται συστηματικές αρχαιολογικές ανασκαφές; Πρόκειται για ένα ερώτημα που επίμονα έχει θέσει και θέτει συνεχώς ο παππούς μου, δημοσιογράφος και συγγραφέας, Δημήτρης Στεργίου, αλλά, δυστυχώς απάντηση δεν έχει δοθεί, μολονότι ως πρόεδρος της Εταιρείας Φίλων των Μνημείων…

Το εκκλησάκι της Αγίας Θεοδώρας Βάστα με τα 17 πλατάνια στη στέγη του

Εικόνα
Το εκκησάκι της Αγίας Θεοδώρας βρίσκεται στην Αρκαδία και χρονολογείται  πιθανόν τον 12ο αιώνα. Βρίσκεται κοντά στο χωριό Βάστα της Μεγαλόπολης

Η παράδοση αναφέρει ότι αυτό το θαύμα της φύσης έχει σχέση με το θάνατο της Αγίας. Το ιδιαίτερο θαύμα είναι ότι τα δέντρα βγαίνουν από τη στέγη και φτάνουν το ύψος των 20 μέτρων. Οι ρίζες των δέντρων δεν είναι ορατές και διακρίνονται  μόνο οι κορμοί και τα κλαδιά που περνούν μέσα από τους τοίχους και τη στέγη. .Σύμφωνα με τη θρησκευτική παράδοση ο αριθμός των δέντρων είναι όσα τα χρόνια της Αγίας Θεοδώρας όταν πέθανε. Ο θρύλος λέει ότι στο σημείο όπου εκτελέστηκε, το αίμα της έγινε ποτάμι και τα μαλλιά της δένδρα. Πολλοί υποστηρίζουν ότι το μοναδικό φαινόμενο δεν έχει λογική εξήγηση, καθώς το βάρος των πλατανιών σε άλλη περίπτωση θα είχε γκρεμίσει το μικρό ξωκκλήσι ή θα είχε ανατρέψει τη στέγη του. Το εκκλησάκι συνεχίζει να στέκεται όρθιο μέσα στο πέρασμα του χρόνου και το ποταμάκι που τρέχει δίπλα, συνεχίζει να δίνει ζωή στα δέντρα. Το μικρό ε…

Κοινωνικά νέα

Εικόνα
Η Νατάσα Σ. Ράπτη και ο Στυλιανός Παπαλάμπρος στις 27 Μαΐου 2018 ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου. Ο γάμος ετελέσθει στον Ι.Ν. Αγία Σκέπη και στη συνέχεια ακολούθησε γαμήλια δεξίωση στο κτήμα five - elements στη Βαρυπόμπη.

 Ο Πολιστικός σύλλογος εύχεται βίον ανθόσπαρτον

Κοινωνικά νέα

Εικόνα
Ο Λάμπρος Τάμπας και η σύζυγός του Λίνα βάφτισαν τον υιό τους στη Γερμανία και τον ονόμασαν Γεώργιο. 



Ο Λάζαρος Τάμπας και η σύζυγος του Χριστίνα Σαρρή βάφτισαν το πρωτότοκο υιό τους, στον Ι.Ν. Αγίου Ανδρέα στο Γαλάτσι. Και το όνομα αυτού Παύλος Ο Πολιτιστικός σύλλογος, εύχεται να τους ζήσουν!

Αναμνήσεις από τετραήμερο «Πανηγύρι του Ά-Συμιού» στο Μεσολόγγι

Εικόνα
Ένα αφιέρωμα στην ιερή πόλη, όπου μεγάλωσα, σπoύδασα και έμαθα πάρα πολλά από τους καθηγητές μου. «Ακούω» ακόμα τις περίφημες και εκκωφαντικές «ζυγιές» (ζουρνάδες και νταούλια μαζί), «βλέπω» ακόμα τους «αρματωμένους» και καβαλάρηδες συμμαθητές μου με τους γονείς τους να χορεύουν, να γλεντάνε, να διασκεδάζουν και να συντρώγουν. «Μεθάω» ακόμα από το άρωμα των λεμονανθών και της τριανταφυλλιάς στη διαδρομή από την ξακουστή Πύλη του Μεσολογγίου προς το μοναστήρι του Άη – Συμιού!
Γράφει ο Δημήτρης Στεργίου*

Άρχισε ήδη το  τετραήμερο γλέντι στο Μεσολόγγι για το «Πανηγύρι του Αη – Συμιού». Μόλις που το είπα, φούντωσαν οι θύμησες για το αγαπημένο μου Μεσολόγγι και τα έξι χρόνια που έζησα εκεί ως μαθητής του Γυμνασίου της Παλαμαϊκής Σχολής Μεσολογγίου, πριν από 57 περίπου χρόνια! «Ακούω» ακόμα τις περίφημες και εκκωφαντικές «ζυγιές» (ζουρνάδες και νταούλια μαζί), «βλέπω» ακόμα τους «αρματωμένους» και καβαλάρηδες συμμαθητές μου με τους γονείς τους να χορεύουν, να γλεντάνε, να διασκεδάζουν και να …

Δικαιολογημένο δέος για τη χώρα των Οινιάδων και το μοναδικό σχεδόν στον κόσμο αρχαίο ναυπηγείο

Εικόνα
Αναμνήσεις, πηγές και θρύλοι που  σχετίζονται εκπληκτικά με τις αρχαίες Οινιάδες και την αρχαία Παλαιομάνινα
Γράφει ο Δημήτρης Στεργίου*
Από τα μέσα της δεκαετίας του 1950 η χώρα των Οινιάδων Αιτωλοακαρνανίας μού προκαλούσε δικαιολογημένα έντονο δέος και σφοδρή επιθυμία για έρευνα. Οι λόγοι είναι πολλοί. Παραθέτω, με τη βοήθεια της μνήμης, μερικούς, όπως: Πρώτον, στην Εγκυκλοπαίδεια«Ελευθερουδάκη» διάβασα τότε (σελίδα 66) ότι η αρχαία πόλη της Παλαιομάνινας ταυτίζεται με την Οιναία, με τη σημείωση ότι ήταν οι αρχαιότερες Οινιάδες! Μάλιστα, στην ίδια σελίδα δημοσιευόταν και φωτογραφία, η οποία παρουσίαζε την επιβλητική «Μεγάλη Πόρτα» ή «Αυλόπορτα» μεέναν Ελληνόβλαχοστα αριστερά να δίνει την εντύπωση ότι είναι «ακοίμητος φρουρός ή προστάτη της» με την ακόλουθη λεζάντα: Μεγάλη Πύλη του τείχους της Οιναίας (αρχαιότερων Οινιάδων), νυν «Παλαιό Μάνι», δηλαδή «Παλαιομάνινα»! Δεύτερον, το ίδιο διάβασα αργότερα ότι αναφέρει και οπερίφημος R. Heuze στο βιβλίο του « LeMontOlympeetl΄Acarnanie». «Πιστε…